خیلی وقت بود این وبلاگ را آب دیت نکرده بودم، روزهایی بود که اصلاً یادم نبود روزی وبلاگی داشتهام، روزی نوشتنی در کار بوده، راستی الان مدتها س که چیزی ننوشتهام، فقط سرم در اتواع شبکههای اجتماعی گرم است، آنجا کوتاه مینویسم و دوپهلو، امروز و الان ناگهان یادم آمد که جایی بود برای نوشتن و بازگشتم به وبلاگ خلوت خودم، روی "آخرین نظرات" کلیک کردم و دیدم دوستی نوشته:
ما منتظریم تا بیایی.
باید تشکر کنم از محبت دوستان، ممنون رفقا.
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۴/۱۲/۲۱ ساعت 14:8 توسط حسین
|
تنها با دست نمی نویسم: پا نیز، همواره، همراهی نویسنده را می خواهد. استوار، آزاد و دلیر می دَوَد، گاهی بر دشت، گاهی بر كاغذ.((نیچه))