وقتی کم می آوری
خبرنگار در مورد سند چشم انداز از روسای دانشگاه ها سوال می پرسید و همه دروغ می گفتند، این نه داستان بود و نه تخیل، حقیقتی تلخ که می گفت: بزرگان فرهنگ، علم و ادب این کشور که به قاعده یک سر و گردن از همکاران خود برتر می زده اند، چقدر راحت دروغ می گویند، جلوی دوربین رسانه ی ملی که برای میلیون ها انسان در حال پخش است، خندیدن را هم چاشنی اش کرده اند که ... من نمی دانم چه بگویم!!!
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۰/۱۲/۲۵ ساعت 23:58 توسط حسین
|
تنها با دست نمی نویسم: پا نیز، همواره، همراهی نویسنده را می خواهد. استوار، آزاد و دلیر می دَوَد، گاهی بر دشت، گاهی بر كاغذ.((نیچه))