لطفاً در هنگام رانندگی کمربند خود را ببندید
آنقدر خبرهای دردناک میشنویم که برایمان
عادی شده، عادی شده بشنویم ده نفر، بیست نفر، تعدادی به راحتی آب خوردن کشته شدهاند،
تعدادی از هموطنان و همشهریانمان جانشان را از دست میدهند و عکستاعمل ما
شده، یک "ای بابا" گفتن. نمیدانم تا کی میخواهیم با جان خود و دیگران
به راحتی بازی کنیم، میدانم این بازی کردن هم عادی شده است.
میخواهم بگویم که در هر جریان بدی که اتفاق میافتد باید به جای گشتن دنبال مقصر، علت را پیدا کنیم و بدانیم که تمامی آدمهایی که در این کشور زندگی میکنند، در مورد اتفاقاتی از این دست مسئول و (متاسفانه) مقصرند، میخواهم بگویم اما احساس میکنم، این جمله هم کلیشه و تکرار شده است، تکرار شده و مثل مردن آدمها تنها با یک "ای بابا" ختم به خیر میشود.
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۹ ساعت 21:55 توسط حسین
|
تنها با دست نمی نویسم: پا نیز، همواره، همراهی نویسنده را می خواهد. استوار، آزاد و دلیر می دَوَد، گاهی بر دشت، گاهی بر كاغذ.((نیچه))