ديروز وبلاگ را آب ديت نكردم، امروز بايد غصه‌اش را بخورم، هر چقدر هم كه دوستان داراي لطف به من بگويند: مهم نيست. با تمام احترام براي ايشان، مهم است، همين چند خط نوشتن براي من مهم است، همين كه احساس كنم، سر ريزي از خودم را هدر نمي‌دهم، حس خوبي است كه واقعاً به آن نياز دارم. مهم است و من در غم يك روز ننوشتن براي خواننده‌اي كه گاهي نمي‌شناسم، عزا دارم.