به نام حضرت دوست

1-      عید سعید فطر را به همه‌ی دوستان و آشنایان دور و نزدیک تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم که علاوه بر این عید و این روز، تمام روزهای سال برای‌شان پُر از شادی و سلامتی و لبخند باشد، آمین را هم بلند بگوئید، لطفاً. این عید را من بعد از عید نوروز خیلی دوست دارم، یک حس باحالی دارد که نگو، یک ماه درست و حسابی غذا نخورده‌ای، آنوقت در یک حرکت انتحاری تا حد انفجار، خودت را از خوراکی‌های حلال پُر می‌کنی، یک حس رهایی و آزادی خاصی است، خودتان هم می‌دانید من چه می‌گویم، حس کرده‌اید حتماً.

2-      امروز درگیر موضوع مک فارلین شده بودم، موضوع رابطه‌ی ایران و آمریکا که زمانی برای خودش جنجالی به پا کرده است، البته باید اعتراف کنم که زیاد به جزئیات نپرداختم و موضوع را کش دار دنبال نکردم، اما کلیت ماجرا از این قرار بوده است که ایالات متحده در زمان جنگ تحمیلی به ایران سلاح فروخته است، حتی هیاتی بلندپایه از مقامات امریکا جهت مذاکره به ایران آمده‌اند، در ایران هشت تن از نمایندگان مجلس طی نامه‌ای سرگشاده از وزیرامور خارجه‌ی وقت جناب آقای دکتر ولایتی چند سوال در این زمینه می‌پرسند که به شدت مورد انتقاد امام خمینی قرار می‌گیرند و قضیه تمام می‌شود، در آمریکا هم برای خودش رسوایی بزرگی محسوب می‌شده است، چون علاوه بر این رابطه، طرف آمریکایی سود تسلیحات ارسالی به ایران را جهت کمک مالی به شورشیان نیکاراگوئه استفاده کرده بوده است و قول دوستان، اصلاً یه وضعی. اتفاقاً در خاطرات 18 مرداد آیت اله هاشمی رفسنجانی هم اشاره به این رابطه دارد، البته قابل ذکر است که در این خاطرات از خرید سلاح صحبت نشده، بلکه از معاوضه‌ی سلاح و گروگان‌های امریکایی در لبنان صحبت شده است. این مقاله را هم مطالعه کنید که خیلی باحال است.

3-      ممنون که من را خواندید.