این روزگار چه بازی‌هایی که ندارد، مثلاً همین انتخابات پیش رو
همه انتظار دارند کسی که علاوه بر مقبولیت عمومی پست‌های کلیدی را تجربه کرده رئیس جمهور شود، اما به مرحله‌ی حذفی راه پیدا نمی‌کند.
آنوقت کسی را تائید صلاحیت می‌کنند که خودش هم فکر نمی‌کرد با وجود این همه غول، به اینجا برسد و اصلاً برنامه‌ای برای این مرحله نداشته (بعد از انتخاب شدن پیش کش) و راحت هم عنوان می‌کند: نه ستاد دارم، نه پول، از طریق رادیو و تلوزیون حرفم را می‌زنم.
کاش می‌شد همه‌ی مردم موقع رای دادن، چهارچوب را بشکنند و در صندوق نام کسی را که دوست دارند بیاندازند. مثلاً شمارش آرا کنند و ببینند که فلانی این قدر رای، بهمانی این قدر رای و رفسنجانی که رد صلاحیت شده از همه بیشتر رای آورده باشد.
بله می‌دانم: آرزو بر جوانان عیب نیست