روز معلم مبارک باد می‌آید، هر سال از سر مرض بود یا طنز درونی، نمی‌دانم، می‌رفتم سر تخته سیاه و با خط زیبا این عبارت را می‌نوشتم، حالا بعد از سال‌ها باز همین کار را می‌کنم، در وبلاگم یا در کاغذی، جایی، هر جا ... می‌نویسم منتها با این تفاوت نسبت به بقیه که از معلم‌هایم کینه‌ی شتری در دل دارم، سال‌ها پیش معلمی داشتم به نام "اسد کونگفو"، این اسم را بچه‌ها روی او گذاشته بودند، وحشیانه بچه‌ها را کتک می‌زد، وحشیانه، هیچ وقت یادش به خیر نیست. هیچ وقت.

پارسال هم همین حرف‌ها زده بودم؟

پس روز معلم مبارک باد می‌آید.