یک مشتری داشتم با قیافه و تیپ عجیب و غریب، یک جور فاینال اسکسپرسینیسو نئو کلاسیک نیمه پست مدرن بود، چیز وحشت ناکی بود، بوت های سبز! موهای بنفش! لباس کم در این هوای سرد و یک سری چیز های دیگری که زبان از گفتنش قاصر است.

هم زمان با حضور این دوست پست مدرن یکی دیگر هم آمد که معمولی بود منتها یک کلاه سرش داشت، از این کلاه هایی که نقاش ها استفاده می کنند.

تا اینجا مشکلی نیست ولی وقتی دوست پست مدرن به دوست خودش می گه اونو ببین، ایکبیریه و شروع می کنه به مسخره کردنش ....بی خیال

از مثل معروف دیگ به دیگ می گه روت سیا دیگه گذشته ها