من می گویم مهیب

شما را نمی دانم

کتاب مجموعه ی عکس های جیمز نچوی است

نچوی فوتوژونالیست امریکایی است که در خیلی از جنگ ها حضور داشته و عکاسی کرده است

در این مورد می گوید:

برای من، توانایی عكاسی در قابلیت آن برای برانگیختن حس بشریت قرار دارد. اگر جنگ تلاشی است برای انهدام بشریت، عكاس می‌تواند نقطه مقابل آن باشد.

عکس هایی از رومانی، سومالی، هند، سودان، بوسنی، روآندا، زئیر، چچن، کزوو

تکان دهنده بودند و ...

عکس های سودان از همه بدتر است

مردمی لاغر و در واقع پوست بر استخوان

یا در لحظات آخر عمر

یا بعد از مرگ

چندین عکس دارد که دیدنش هم انسان را از زندگی بیزار می کند

همه درب و داغون

چند تا از کشور های یاد شده بالا مسلمان هستند؟

نمی خواهم تحت تاثیر باشم

و البته نمی خواهم گنگ برای شما کتاب را معرفی بکنم

اما همزمان نمی توانم در مورد مردمی قحطی زده و جنگ زده حرف بزنم

که عکس هایشان هر بیننده ای دگرگون می کند و مثل من تا چند روزی درگیر

این کتاب را نبینید

اگر قلبتان ضعیف است