مادر
روزی که گذشت آرام بود و آرام آرام تمام شد .
در این دو روز تعطیلی به هیچ کس زنگ نزدم ، کسی هم به من زنگ نزد جز یک نفر.
طبیعی بود که زنگ می زد ، طبیعی بود که جویای حالم می شد ، طبیعی بود که نگرانم بود ، طبیعی بود که . . .
دلم برای این آدم طبیعی تنگ شده.
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۰/۰۴/۱۱ ساعت 10:30 توسط حسین
|
تنها با دست نمی نویسم: پا نیز، همواره، همراهی نویسنده را می خواهد. استوار، آزاد و دلیر می دَوَد، گاهی بر دشت، گاهی بر كاغذ.((نیچه))